cavillate
Dictionary entries
- Entry →cavillor, cavillari, cavillatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
jest, banter; make fun of, satirize, mock; use sophistry, quibble, cavil (at);
voc. sg. perf. part. - Entry →cavillatus, cavillati
Masculine · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
raillery; banter, good-natured ridicule;
voc. sg.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...exarui ex amoenis rebus et voluptariis. vel cavillator facetus vel conviva commodus item ero, neque ego oblocutor..." - A
Liber IV
Aulus Gellius
"...animi tui sententia uxorem habes?" Qui iurabat, cavillator quidam et canicula et nimis ridicularius fuit. Is locum esse..."
