caduce
Dictionary entries
- Entry →caducus, caduca, caducum:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
escheatable, (property) that heir/legatee does/can not take (goes to state);; ready to fall; tottering/unsteady; falling, fallen; doomed; perishable; futile;
voc. sg. (m.)
Examples
- T
Liber XXXVII
Titus Livius (Livy)
"...laborem uiae potuit, uenit. Sub idem fere tempus caduceator ab Antiocho per P. Scipionem a consule petit impetrauitque..." - T
Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...copiis transgressi Euripum ad Salganea posuerunt castra. inde caduceator primum, deinde legati ad Aetolos missi percunctatum..." - T
Liber XXXIII
Titus Livius (Livy)
"...satis gnarus quam regionem petisset rex quidue pararet. caduceator eo regius uenit, specie ut indutiae essent donec tollerentur..." - T
Liber XXXII
Titus Livius (Livy)
"...Mora cur non extemplo oppugnarentur ea fuit quod caduceator ab rege uenerat locum ac tempus petens conloquio..."