blandires
Dictionary entries
- Entry →blandio, blandire, blandivi, blanditus:
Verb · 4th conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
flatter, delude; fawn; coax, urge, behave/speak ingratiatingly; allure; please;
sg. imperf. act. subj. 2nd
Examples
- T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...pullos educit suos. MIL. Quid faciam? AGOR. Exora, blandire, expalpa. MIL. Faciam sedulo. sed vide..." - P
Amores I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...reddas, commodet, ipsa roga! lingua iuvet mentemque tegat—blandire noceque; inpia sub dulci melle venena latent. Haec..." - P
Ars Amatoria II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...nostras obsidet iste fores?' Postibus et durae supplex blandire puellae, Et capiti demptas in fore pone rosas..."
