blandires
Dictionary entries
- Entry →blandio, blandire, blandivi, blanditus:
Verb · 4th conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
flatter, delude; fawn; coax, urge, behave/speak ingratiatingly; allure; please;
sg. imperf. act. subj. 2nd
Examples
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...pullos educit suos. MIL. Quid faciam? AGOR. Exora, blandire, expalpa. MIL. Faciam sedulo. sed vide..."Amores I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...reddas, commodet, ipsa roga! lingua iuvet mentemque tegat—blandire noceque; inpia sub dulci melle venena latent. Haec..."Ars Amatoria II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...nostras obsidet iste fores?' Postibus et durae supplex blandire puellae, Et capiti demptas in fore pone rosas..."
