blandientem
Dictionary entries
- Entry →blandio, blandire, blandivi, blanditus:
Verb · 4th conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
flatter, delude; fawn; coax, urge, behave/speak ingratiatingly; allure; please;
acc. sg. pres. act. part. - Entry →blandiens, blandientis:
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
flatterer; sweet talker;
acc. sg.
Examples
- L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...quietem dare. Difficiles quoque et indomiti natura blandientem ferent: nihil asperum tetricumque palpanti est. 8. Quotiens disputatio longior..." - T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...Fama est etiam Hannibalem annorum ferme novem, pueriliter blandientem patri Hamilcari ut duceretur in Hispaniam, cum perfecto Africo..."
