bellavit
Dictionary entries
- Entry →bello, bellare, bellavi, bellatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, wage war, struggle; take part in war/battle/fight (also animals/games);
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
On Kings
Cornelius Nepos
"...Unus Epirotes, Pyrrhus, qui cum populo Romano bellavit. Is cum Argos oppidum oppugnaret in Peloponneso, lapide ictus interiit..."Timoleon
Cornelius Nepos
"...quam fortunam detulisset. Post Dionysii decessum cum Hiceta bellavit, qui adversatus erat Dionysio; quem non odio tyrannidis dissensisse..."Liber X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...concitatio, ut illum eodem animo dixisse quo bellavit appareat; exornat tamen haec omnia mira sermonis, cuius proprie studiosus..."
