bellavit
Dictionary entries
- Entry →bello, bellare, bellavi, bellatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, wage war, struggle; take part in war/battle/fight (also animals/games);
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
- C
On Kings
Cornelius Nepos
"...Unus Epirotes, Pyrrhus, qui cum populo Romano bellavit. Is cum Argos oppidum oppugnaret in Peloponneso, lapide ictus interiit..." - C
Timoleon
Cornelius Nepos
"...quam fortunam detulisset. Post Dionysii decessum cum Hiceta bellavit, qui adversatus erat Dionysio; quem non odio tyrannidis dissensisse..." - M
Liber X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...concitatio, ut illum eodem animo dixisse quo bellavit appareat; exornat tamen haec omnia mira sermonis, cuius proprie studiosus..."
