bellatorem
Dictionary entries
- Entry →bellator, bellatoris:
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
warrior, fighter; soldier;
acc. sg. - Entry →bellator, (gen.), bellatoris:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
warlike, martial; of war [~ equus => war horse];
acc. sg. (m./f.)
Examples
Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...virum fortem atque fortunatum et forma regia; tum bellatorem—Mars haud ausit dicere neque aequiperare suas virtutes..."Liber II
Aulus Gellius
"...libris annalibus plus, quam credi debeat, strenuum bellatorem fuisse nomenque ei factum ob ingentem fortitudinem appellatumque esse Achillem..."Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...etiam infirmitas, ut cum idem Tydea parvum sed bellatorem dicit fuisse. XIII. Fortuna vero tum dignitatem adfert..."Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...filium habuerunt, patre longe prudentissimo natum, primum ipsum bellatorem ducemque. Is, ubi legati qui ad dedendas res missi..."Germania
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...belloque tueare; exigunt enim principis sui liberalitate illum bellatorem equum, illam cruentam victricemque frameam. Nam epulae et quamquam..."
