bellatorem
Dictionary entries
- Entry →bellator, bellatoris:
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
warrior, fighter; soldier;
acc. sg. - Entry →bellator, (gen.), bellatoris:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
warlike, martial; of war [~ equus => war horse];
acc. sg. (m./f.)
Examples
- T
Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...virum fortem atque fortunatum et forma regia; tum bellatorem—Mars haud ausit dicere neque aequiperare suas virtutes..." - A
Liber II
Aulus Gellius
"...libris annalibus plus, quam credi debeat, strenuum bellatorem fuisse nomenque ei factum ob ingentem fortitudinem appellatumque esse Achillem..." - M
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...etiam infirmitas, ut cum idem Tydea parvum sed bellatorem dicit fuisse. XIII. Fortuna vero tum dignitatem adfert..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...filium habuerunt, patre longe prudentissimo natum, primum ipsum bellatorem ducemque. Is, ubi legati qui ad dedendas res missi..." - P
Germania
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...belloque tueare; exigunt enim principis sui liberalitate illum bellatorem equum, illam cruentam victricemque frameam. Nam epulae et quamquam..."
