argutum
Dictionary entries
- Entry →arguo, arguere, argui, argutus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
prove, argue, allege; disclose; accuse, complain of, charge, blame, convict;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part. - Entry →argutus, arguta -um, argutior -or -us, argutissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
melodious, clear (sounds), ringing; eloquent; wise, witty, cunning; talkative;
acc. sg. (m.)acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.)
Examples
Truculentus
Titus Maccius Plautus
"...facile sibi facunditatem virtus argutam invenit, sine virtute argutum civem mihi habeam pro praefica, quae alios conlaudat, eapse..."Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...profecto stultius neque stolidius neque mendaciloquius neque argutum magis, neque confidentiloquius neque peiurius, quam urbani assidui cives, quos..."Ars Poetica
Quintus Horatius Flaccus (Horace)
"...amat obscurum, uolet haec sub luce uideri, iudicis argutum quae non formidat acumen; haec placuit semel, haec deciens..."
