argutum
Dictionary entries
- Entry →arguo, arguere, argui, argutus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
prove, argue, allege; disclose; accuse, complain of, charge, blame, convict;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part. - Entry →argutus, arguta -um, argutior -or -us, argutissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
melodious, clear (sounds), ringing; eloquent; wise, witty, cunning; talkative;
acc. sg. (m.)acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.)
Examples
- T
Truculentus
Titus Maccius Plautus
"...facile sibi facunditatem virtus argutam invenit, sine virtute argutum civem mihi habeam pro praefica, quae alios conlaudat, eapse..." - T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...profecto stultius neque stolidius neque mendaciloquius neque argutum magis, neque confidentiloquius neque peiurius, quam urbani assidui cives, quos..." - Q
Ars Poetica
Quintus Horatius Flaccus (Horace)
"...amat obscurum, uolet haec sub luce uideri, iudicis argutum quae non formidat acumen; haec placuit semel, haec deciens..."
