arcuer
Dictionary entries
- Entry →arcuo, arcuare, arcuavi, arcuatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Pliny
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
bend into the shape of a bow/arch;
sg. pres. pass. subj. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...militibus, quod eos neque portae nec muri hostium arcuerant, concessit. In Samnium incertis itum auspiciis est; cuius..." - T
Liber X
Titus Livius (Livy)
"...Volumnio consuli, matronae quod e patribus enupsisset sacris arcuerant. Brevis altercatio inde ex iracundia muliebri in contentionem animorum..." - T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...consulem lancea transfixit; spoliare cupientem triarii obiectis scutis arcuere. Magnae partis fuga inde primum coepit..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...peritissimis centurionum dissentientibus et, si consulerentur, vera dicturis. arcuere eos intimi amicorum Vitellii, ita formatis principis auribus..."
