arcuo, arcuare, arcuavi, arcuatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Pliny
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

bend into the shape of a bow/arch;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1arcuoarcuamus
2arcuasarcuatis
3arcuatarcuant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentarcuare
activeperfectarcuavisse
passivepresentarcuari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
arcua
arcuate
future
PersonSingularPlural
2
arcuato
arcuatote
3
arcuato
arcuanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
arcuare
arcuamini
future
PersonSingularPlural
2
arcuator
—
3
arcuator
arcuantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
arcuatus
arcuati
Gen.
arcuati
arcuatorum
Dat.
arcuato
—
Acc.
arcuatum
arcuatos
Voc.
arcuate
arcuati
Abl.
arcuato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
arcuata
arcuatae
Gen.
arcuatae
arcuatarum
Dat.
arcuatae
—
Acc.
arcuatam
arcuatas
Voc.
arcuata
arcuatae
Abl.
arcuata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
arcuatum
arcuata
Gen.
arcuati
arcuatorum
Dat.
arcuato
—
Acc.
arcuatum
arcuata
Voc.
arcuatum
arcuata
Abl.
arcuato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
arcuandus
—
Gen.
arcuandi
—
Dat.
arcuando
—
Acc.
arcuandum
—
Voc.
arcuande
—
Abl.
arcuando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
arcuanda
—
Gen.
arcuandae
—
Dat.
arcuandae
—
Acc.
arcuandam
—
Voc.
arcuanda
—
Abl.
arcuanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
arcuandum
—
Gen.
arcuandi
—
Dat.
arcuando
—
Acc.
arcuandum
—
Voc.
arcuandum
—
Abl.
arcuando
—

Supines

accusative: arcuatum; ablative: arcuatu

Examples

No examples found.