appellantem
Dictionary entries
- Entry →appellans, appellantis:
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Bracton
- Age:
- Medieval
- Field:
- Government
appellant; appellor; one who appeals;
acc. sg. - Entry →appello, appellare, appellavi, appellatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
call (upon); address; dun; solicit; appeal (to); bring to court; accuse; name;
acc. sg. pres. act. part.
Examples
- A
Liber XII
Aulus Gellius
"...heiulantem atque lamentantem ac miserum sese et infelicem appellantem, sed acres tantum anhelitus et robustos gemitus edentem, signa..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...Horatium Barbatum isse in certamen, decem Tarquinios appellantem admonentemque Valeriis et Horatiis ducibus pulsos reges. Nec nominis homines..."
