appellante
Dictionary entries
- Entry →appellans, appellantis:
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Bracton
- Age:
- Medieval
- Field:
- Government
appellant; appellor; one who appeals;
abl. sg.dat. sg.loc. sg. - Entry →appello, appellare, appellavi, appellatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
call (upon); address; dun; solicit; appeal (to); bring to court; accuse; name;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
- G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...concupisset, subornavit qui ingredientem curiam repente hostem publicum appellantes invaderent, graphisque confossum lacerandum ceteris traderent; nec ante satiatus..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...contione advocata proditores plebis commodorum ac servos consularium appellantes aliaque truci oratione in collegas invecti, actionem deposuere..." - G
BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...paulatim Libyes corrupere, barbara lingua Mauros pro Medis appellantes. Sed res Persarum brevi adolevit, ac postea nomine Numidae..." - P
Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...noctes plausibus personare, formam principis vocemque deum vocabulis appellantes; quasi per virtutem clari honoratique agere. Ne tamen ludicrae..."
