adrogantis
Dictionary entries
- Entry →adrogans, (gen.), adrogantis:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
arrogant, insolent, overbearing; conceited; presumptuous, assuming;
acc. pl. (m./f.)gen. sg. (all) - Entry →adrogo, adrogare, adrogavi, adrogatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
ask, question; arrogate to one's self, claim, make undue claim; confer (upon);; adopt (an adult) as one's son (esp. at his instance);
gen. sg. pres. act. part.
Examples
de Constantia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...Medorum Attalusue Asiae salutantem silentio ac uultu adroganti transierit. Scit statum eius non magis habere quicquam inuidendum quam..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quod vagus interim per amoena Asiae atque Achaiae adroganti et subdola mora scelerum probationes subverteret. nam vulgatum erat..."Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...corpus ad rogum umeris senatorum ferendum. remisit Caesar adroganti moderatione, populumque edicto monuit ne, ut quondam nimiis studiis..."
