adrogantis
Dictionary entries
- Entry →adrogans, (gen.), adrogantis:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
arrogant, insolent, overbearing; conceited; presumptuous, assuming;
acc. pl. (m./f.)gen. sg. (all) - Entry →adrogo, adrogare, adrogavi, adrogatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
ask, question; arrogate to one's self, claim, make undue claim; confer (upon);; adopt (an adult) as one's son (esp. at his instance);
gen. sg. pres. act. part.
Examples
- L
de Constantia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...Medorum Attalusue Asiae salutantem silentio ac uultu adroganti transierit. Scit statum eius non magis habere quicquam inuidendum quam..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quod vagus interim per amoena Asiae atque Achaiae adroganti et subdola mora scelerum probationes subverteret. nam vulgatum erat..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...corpus ad rogum umeris senatorum ferendum. remisit Caesar adroganti moderatione, populumque edicto monuit ne, ut quondam nimiis studiis..."
