abnuerat
Dictionary entries
- Entry →abnuo, abnuere, abnui, abnuitus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
refuse, decline; deny (guilt); refuse by a sign, shake head; reject; rule out;
sg. pluperf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Agricola
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...meritus: namque Marcum Silanum accusare iussus et, quia abnuerat, interfectus est. Mater Iulia Procilla fuit, rarae castitatis..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...inhonestam adulationem conpescit; dein mobilitate ingenii, quod palam abnuerat, inter secreta convivii largitur, honoravitque Asiaticum anulis, foedum mancipium..."
