obprobrium, obprobri(i):
Neuter · Noun · 2nd declension · variant: 4th
- Frequency:
- Lesser
reproach, taunt; disgrace, shame, scandal; source of reproach/shame;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | obprobrium | obprobria |
| Gen. | — | obprobriorum |
| Dat. | obprobrio | obprobriis |
| Acc. | obprobrium | obprobria |
| Voc. | obprobrium | obprobria |
| Abl. | obprobrio | obprobriis |
Examples
Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...inerma. inde minutatim processit ferreus ensis versaque in obprobrium species est falcis ahenae, et ferro coepere solum proscindere..."Metamorphoses VIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...contigit, et spoliis decorata est regia fixis. creverat obprobrium generis, foedumque patebat matris adulterium monstri novitate biformis; destinat..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...talia ulciscebantur aut ille Scaurus, quem proavum suum obprobrium maiorum Mamercus infami opera dehonestabat. Iunio Othoni litterarium ludum..."
