interluceo, interlucere, interluxi, interluctus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short

shine forth;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interluceointerlucemus
2interlucesinterlucetis
3interlucetinterlucent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinterlucere
activeperfectinterluxisse
passivepresentinterluceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
interluce
interlucete
future
PersonSingularPlural
2
interluceto
interlucetote
3
interluceto
interlucento

passive

present
PersonSingularPlural
2
interlucere
interlucemini
future
PersonSingularPlural
2
interlucetor
—
3
interlucetor
interlucentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interluctus
interlucti
Gen.
interlucti
interluctorum
Dat.
interlucto
—
Acc.
interluctum
interluctos
Voc.
interlucte
interlucti
Abl.
interlucto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interlucta
interluctae
Gen.
interluctae
interluctarum
Dat.
interluctae
—
Acc.
interluctam
interluctas
Voc.
interlucta
interluctae
Abl.
interlucta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interluctum
interlucta
Gen.
interlucti
interluctorum
Dat.
interlucto
—
Acc.
interluctum
interlucta
Voc.
interluctum
interlucta
Abl.
interlucto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
interlucendus
—
Gen.
interlucendi
—
Dat.
interlucendo
—
Acc.
interlucendum
—
Voc.
interlucende
—
Abl.
interlucendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
interlucenda
—
Gen.
interlucendae
—
Dat.
interlucendae
—
Acc.
interlucendam
—
Voc.
interlucenda
—
Abl.
interlucenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
interlucendum
—
Gen.
interlucendi
—
Dat.
interlucendo
—
Acc.
interlucendum
—
Voc.
interlucendum
—
Abl.
interlucendo
—

Supines

accusative: interluctum; ablative: interluctu

Examples

No examples found.