inobedio, inobedire, inboedivi, inboeditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Souter (Later Latin)
Age:
Later

disobey; not listen/pay attention;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inobedioinobedimus
2inobedisinobeditis
3inobeditinobediunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinobedire
activeperfectinboedivisse
passivepresentinobediri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inobedi
inobedite
future
PersonSingularPlural
2
inobedito
inobeditote
3
inobedito
inobediunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inobedire
inobedimini
future
PersonSingularPlural
2
inobeditor
—
3
inobeditor
inobediuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inboeditus
inboediti
Gen.
inboediti
inboeditorum
Dat.
inboedito
—
Acc.
inboeditum
inboeditos
Voc.
inboedite
inboediti
Abl.
inboedito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inboedita
inboeditae
Gen.
inboeditae
inboeditarum
Dat.
inboeditae
—
Acc.
inboeditam
inboeditas
Voc.
inboedita
inboeditae
Abl.
inboedita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inboeditum
inboedita
Gen.
inboediti
inboeditorum
Dat.
inboedito
—
Acc.
inboeditum
inboedita
Voc.
inboeditum
inboedita
Abl.
inboedito
—

Supines

accusative: inboeditum; ablative: inboeditu

Examples

No examples found.