improbo
improbo, improbare, improbavi, improbatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disapprove of, express disapproval of, condemn; reject;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | improbo | improbamus |
| 2 | improbas | improbatis |
| 3 | improbat | improbant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | improbare |
| active | perfect | improbavisse |
| passive | present | improbari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | improba | improbate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | improbato | improbatote |
| 3 | improbato | improbanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | improbare | improbamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | improbator | — |
| 3 | improbator | improbantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | improbatus | improbati |
| Gen. | improbati | improbatorum |
| Dat. | improbato | — |
| Acc. | improbatum | improbatos |
| Voc. | improbate | improbati |
| Abl. | improbato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | improbata | improbatae |
| Gen. | improbatae | improbatarum |
| Dat. | improbatae | — |
| Acc. | improbatam | improbatas |
| Voc. | improbata | improbatae |
| Abl. | improbata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | improbatum | improbata |
| Gen. | improbati | improbatorum |
| Dat. | improbato | — |
| Acc. | improbatum | improbata |
| Voc. | improbatum | improbata |
| Abl. | improbato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | improbandus | — |
| Gen. | improbandi | — |
| Dat. | improbando | — |
| Acc. | improbandum | — |
| Voc. | improbande | — |
| Abl. | improbando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | improbanda | — |
| Gen. | improbandae | — |
| Dat. | improbandae | — |
| Acc. | improbandam | — |
| Voc. | improbanda | — |
| Abl. | improbanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | improbandum | — |
| Gen. | improbandi | — |
| Dat. | improbando | — |
| Acc. | improbandum | — |
| Voc. | improbandum | — |
| Abl. | improbando | — |
Supines
accusative: improbatum; ablative: improbatu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber Secundus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...asotos, si non essent asoti.' isto modo ne improbos quidem, si essent boni viri. hic homo severus luxuriam..." - T
Casina
Titus Maccius Plautus
"...quam illi seruo nequam des armigero [nisi] atque improbo, Quoi homini hodie peculi nummus non est plumbeus..." - G
Liber I
Gaius Phaedrus from FABVLARVM AESOPIARVM LIBRI QVINQVE
"...Cervus et Lupus Fraudator homines cum advocat sponsum improbos,non rem expedire, sed malum ordiri expetit.Ovem rogabat cervus..." - T
Liber XXIII
Titus Livius (Livy)
"...inquit "optastis, Campani, ut supplicii sumendi vobis ex improbo ac detestabili senatu potestas esset, eam non per tumultum..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...Immo etiam puellarius erat, omnis Minervae homo. Nec improbo, hoc solum enim secum tulit." [XLIV] Haec Phileros dixit..." - M
Liber II
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...maiora tendere incipiet, laudare claros uiros et uituperare improbos: quod non simplicis utilitatis opus est. Namque et ingenium..." - L
de Brevitate Vitae
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...spes ut iuuenta disponitur, inter conatus magnos et improbos inualida defecit. Foedus ille quem in iudicio pro ignotissimis..." - L
Libri XIV-XV
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...docent. In hac re dissentio a Posidonio, qui <'improbo' inquit> 'quod Platonis legibus adiecta principia sunt. Legem enim..."
