dissonus, dissona, dissonum:
Adjective · 1st declension · variant: 1st · comparison: positive
- Frequency:
- Lesser
dissonant, discordant, different;
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dissonus | dissoni |
| Gen. | dissoni | dissonorum |
| Dat. | dissono | — |
| Acc. | dissonum | dissonos |
| Voc. | dissone | dissoni |
| Abl. | dissono | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dissona | dissonae |
| Gen. | dissonae | dissonarum |
| Dat. | dissonae | — |
| Acc. | dissonam | dissonas |
| Voc. | dissona | dissonae |
| Abl. | dissona | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dissonum | dissona |
| Gen. | dissoni | dissonorum |
| Dat. | dissono | — |
| Acc. | dissonum | dissona |
| Voc. | dissonum | dissona |
| Abl. | dissono | — |
Examples

Liber Sextus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...cruento ungue secat meritamque comam, furit undique clamor dissonus, ambiguumque senis cunctatur Adrasti consilium. tandem ipse refert: 'compescite..."Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...esset, excitatior crebriorque ab hoste sublatus: ab Romanis dissonus, impar, segnius saepe iteratus prodidit pavorem animorum. Eo ferocior..."
