dirimens, (gen.), dirimentis:
Adjective · 3rd declension · variant: 1st · comparison: positive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Later
invalidating, nullifying; E:diriment (diriment impediment annuls marriage);
Inflections
positive
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | — | dirimentia |
| Acc. | dirimens | dirimentia |
| Voc. | — | dirimentia |
Examples
- M
Liber III
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...nomina mundiinposuit ripis Asiaeque et terminus idemEuropae, mediae dirimens confinia terrae, 275nunc hunc nunc illum, qua flectitur, ampliat..." - M
Liber I
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...Ionium Aegaeo frangat mare, sic, ubi saeuaarma ducum dirimens miserando funere CrassusAssyrias Latio maculauit sanguine Carrhas, 105Parthica Romanos..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...maria occasu et ortu solis finitima artis faucibu dirimens. Sicyonem inde et Argos, nobiles urbes, adit; inde haud..."
