devio, deviare, deviavi, deviatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Medieval
detour; stray; depart;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | devio | deviamus |
| 2 | devias | deviatis |
| 3 | deviat | deviant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | deviare |
| active | perfect | deviavisse |
| passive | present | deviari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | devia | deviate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | deviato | deviatote |
| 3 | deviato | devianto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | deviare | deviamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | deviator | — |
| 3 | deviator | deviantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | deviatus | deviati |
| Gen. | deviati | deviatorum |
| Dat. | deviato | — |
| Acc. | deviatum | deviatos |
| Voc. | deviate | deviati |
| Abl. | deviato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | deviata | deviatae |
| Gen. | deviatae | deviatarum |
| Dat. | deviatae | — |
| Acc. | deviatam | deviatas |
| Voc. | deviata | deviatae |
| Abl. | deviata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | deviatum | deviata |
| Gen. | deviati | deviatorum |
| Dat. | deviato | — |
| Acc. | deviatum | deviata |
| Voc. | deviatum | deviata |
| Abl. | deviato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | deviandus | — |
| Gen. | deviandi | — |
| Dat. | deviando | — |
| Acc. | deviandum | — |
| Voc. | deviande | — |
| Abl. | deviando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | devianda | — |
| Gen. | deviandae | — |
| Dat. | deviandae | — |
| Acc. | deviandam | — |
| Voc. | devianda | — |
| Abl. | devianda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | deviandum | — |
| Gen. | deviandi | — |
| Dat. | deviando | — |
| Acc. | deviandum | — |
| Voc. | deviandum | — |
| Abl. | deviando | — |
Supines
accusative: deviatum; ablative: deviatu
Examples
Galba
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...magnopere fovisset, in auxilium advolaverunt, sed serius, itinere devio per ignorantiam locorum retardati. Iugulatus est ad lacum Curti..."XIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...velut quasdam gentes fluminibus montibusque distinguere. iam etiam devios saltus et silvas vasta solitudine horridas occupant, tot aquae..."Liber X
Titus Livius (Livy)
"...esse dicere; se aperuisse Ciminiam silvam viamque per devios saltus Romano bello fecisse. Quid se id aetatis sollicitassent..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...divenditis omnibus bonis aliquamdiu trans Tiberim veluti relegatus devio quodam tugurio viveret. Hoc iudicium et promulgata lex exercuit..."
