defrusto, defrustare, defrustavi, defrustatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

divide into pieces, dismember;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1defrustodefrustamus
2defrustasdefrustatis
3defrustatdefrustant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdefrustare
activeperfectdefrustavisse
passivepresentdefrustari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
defrusta
defrustate
future
PersonSingularPlural
2
defrustato
defrustatote
3
defrustato
defrustanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
defrustare
defrustamini
future
PersonSingularPlural
2
defrustator
—
3
defrustator
defrustantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
defrustatus
defrustati
Gen.
defrustati
defrustatorum
Dat.
defrustato
—
Acc.
defrustatum
defrustatos
Voc.
defrustate
defrustati
Abl.
defrustato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
defrustata
defrustatae
Gen.
defrustatae
defrustatarum
Dat.
defrustatae
—
Acc.
defrustatam
defrustatas
Voc.
defrustata
defrustatae
Abl.
defrustata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
defrustatum
defrustata
Gen.
defrustati
defrustatorum
Dat.
defrustato
—
Acc.
defrustatum
defrustata
Voc.
defrustatum
defrustata
Abl.
defrustato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
defrustandus
—
Gen.
defrustandi
—
Dat.
defrustando
—
Acc.
defrustandum
—
Voc.
defrustande
—
Abl.
defrustando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
defrustanda
—
Gen.
defrustandae
—
Dat.
defrustandae
—
Acc.
defrustandam
—
Voc.
defrustanda
—
Abl.
defrustanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
defrustandum
—
Gen.
defrustandi
—
Dat.
defrustando
—
Acc.
defrustandum
—
Voc.
defrustandum
—
Abl.
defrustando
—

Supines

accusative: defrustatum; ablative: defrustatu

Examples

No examples found.