decurio, decurionis:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
decurion, officer commanding a decuria (calavry squad); (also naval); foreman;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | decurio | decuriones |
| Gen. | decurionis | decurionum, decurionium |
| Dat. | decurioni | decurionibus |
| Acc. | decurionem | decuriones |
| Voc. | decurio | decuriones |
| Abl. | decurione | decurionibus |
Examples
- G
Domitianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Clodianus cornicularius et Maximus Partheni libertus et Satur decurio cubiculariorum et quidam e gladiatorio ludo vulneribus septem contrucidarunt..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...dataque mox terga hostibus forent, ni Sex. Tempanius, decurio equitum, labante iam re praesenti animo subvenisset..." - P
Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...posset. ubi nihil temeritate solutum, nec amplius quam decurio equitum audentius progressus et sagittis confixus ceteros ad obsequium..." - G
Liber I
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...centum milium censum, satis indicat quod apud nos decurio es. Igitur ut te non decurione solum verum etiam..."