cupita, cupitae:
Feminine · Noun · 1st declension · variant: 1st
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
beloved, loved one;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | cupita | cupitae |
| Gen. | cupitae | cupitarum |
| Dat. | cupitae | cupitis |
| Acc. | cupitam | cupitas |
| Voc. | cupita | cupitae |
| Abl. | cupita | cupitis |
Examples
- T
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...placeat maxume, ibi quidem si regnum detur, non cupita est civitas. V.ii EVTYCHVS Divom atque hominum quae spectatrix..." - T
Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...caput ipsum belli Romam petendi, cuius rei semper cupitae praetermissam occasionem post Cannensem pugnam et alii fremebant..." - G
FRAGMENTA HISTORIARUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...paucos dies Cotta mutata veste permaestus, quod pro cupita voluntate plebes abalienata fuerat, hoc modo in contione populi..." - P
Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...misitque donum matri, nulla parsimonia, cum praecipua et cupita aliis prior deferret. sed Agrippina non his instrui cultus..."