convalido, convalidare, convalidavi, convalidatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Later

validate, make valid;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convalidoconvalidamus
2convalidasconvalidatis
3convalidatconvalidant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvalidare
activeperfectconvalidavisse
passivepresentconvalidari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convalida
convalidate
future
PersonSingularPlural
2
convalidato
convalidatote
3
convalidato
convalidanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convalidare
convalidamini
future
PersonSingularPlural
2
convalidator
—
3
convalidator
convalidantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convalidatus
convalidati
Gen.
convalidati
convalidatorum
Dat.
convalidato
—
Acc.
convalidatum
convalidatos
Voc.
convalidate
convalidati
Abl.
convalidato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convalidata
convalidatae
Gen.
convalidatae
convalidatarum
Dat.
convalidatae
—
Acc.
convalidatam
convalidatas
Voc.
convalidata
convalidatae
Abl.
convalidata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convalidatum
convalidata
Gen.
convalidati
convalidatorum
Dat.
convalidato
—
Acc.
convalidatum
convalidata
Voc.
convalidatum
convalidata
Abl.
convalidato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convalidandus
—
Gen.
convalidandi
—
Dat.
convalidando
—
Acc.
convalidandum
—
Voc.
convalidande
—
Abl.
convalidando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convalidanda
—
Gen.
convalidandae
—
Dat.
convalidandae
—
Acc.
convalidandam
—
Voc.
convalidanda
—
Abl.
convalidanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convalidandum
—
Gen.
convalidandi
—
Dat.
convalidando
—
Acc.
convalidandum
—
Voc.
convalidandum
—
Abl.
convalidando
—

Supines

accusative: convalidatum; ablative: convalidatu

Examples

No examples found.