concursator, concursatoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Field:
- Military
skirmisher; one who runs hither and thither/to and fro/about;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | concursator | concursatores |
| Gen. | concursatoris | concursatorum, concursatorium |
| Dat. | concursatori | concursatoribus |
| Acc. | concursatorem | concursatores |
| Voc. | concursator | concursatores |
| Abl. | concursatore | concursatoribus |
Examples
- T
Liber II
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...cernis, nunc hinc nunc illinc abrupti nubibus ignes concursant; cadit in terras vis flammea volgo. Illud..." - L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...periculo non possit, etiam si cum inferiore concurses! 3. Vinctum licet accipias et ad arbitrium tuum omni patientiae..." - G
Liber III
Gaius Phaedrus from FABVLARVM AESOPIARVM LIBRI QVINQVE
"...iusserat,aetatem adultam seruans diligentius.Dum quaerunt lumen, dum concursant familia,irae furentis impetum non sustinensad lectum uadit, temptat..." - T
Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...erat, insuetus ad stabilem pugnam, nec pedes concursator et uagus et prope seminudus genere armorum ueliti Romano parmam..." - G
Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...hospitio aut stabulo quasi peregrinantes habere. Concursant ergo candidati; certatim quidquid venale audiunt emptitant, quoque sint plura venalia..."
