cognitor, cognitoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
guarantor of identity; he who knows/is acquainted with (person/thing); attorney;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | cognitor | cognitores |
| Gen. | cognitoris | cognitorum, cognitorium |
| Dat. | cognitori | cognitoribus |
| Acc. | cognitorem | cognitores |
| Voc. | cognitor | cognitores |
| Abl. | cognitore | cognitoribus |
Examples
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...controversia est. LXXI. "Non licet tibi agere mecum: cognitor enim fieri non potuisti": iudicatio an potuerit. "Non debuisti..."In Catilinam IV
Marcus Tullius Cicero from Catilinarian Orations
"...secutus est, fortasse minus erunt hoc auctore et cognitore huiusce sententiae mihi populares impetus pertimescendi; sin illam alteram..."Amores I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...capiant vadimonia garrula cerae, quas aliquis duro cognitor ore legat; inter ephemeridas melius tabulasque iacerent, in quibus absumptas..."Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...iocus." ire domum atque pelliculam curare iube; fi cognitor ipse, persta atque obdura: seu rubra Canicula findet infantis..."
