adprobator, adprobatoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
one who approves;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | adprobator | adprobatores |
| Gen. | adprobatoris | adprobatorum, adprobatorium |
| Dat. | adprobatori | adprobatoribus |
| Acc. | adprobatorem | adprobatores |
| Voc. | adprobator | adprobatores |
| Abl. | adprobatore | adprobatoribus |
Examples
- T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...aequom gratias nos agere sempiternas, quom nostram pietatem adprobant decorantque di immortales. vos meae estis ambae filiae..." - A
Liber VI
Aulus Gellius
"...intentionem" nos dicimus, sicut "adfabre" et "admodum" et "adprobe" dicuntur. Cetera quidem satis commode Annianus. Sed si hanc..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...maius si di iuvant in animo est facinus." Adprobant patres; abdito intra vestem ferro proficiscitur. Ubi eo venit..." - G
Epistola ad Caesarem II
Gaius Sallustius Crispus (Sallust) from SPURIA
"...optare, uti, quae tibi placuerint, es dii immortales adprobent, beneque evenire sinant. SallustThe Latin LibraryThe Classics Page..." - P
Agricola
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...Transigite cum expeditionibus, imponite quinquaginta annis magnum diem, adprobate rei publicae numquam exercitui imputari potuisse aut moras belli..."