caenito, caenitare, caenitavi, caenitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

dine/eat habitually (in a particular place/manner); have dinner, dine (often);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1caenitocaenitamus
2caenitascaenitatis
3caenitatcaenitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcaenitare
activeperfectcaenitavisse
passivepresentcaenitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
caenita
caenitate
future
PersonSingularPlural
2
caenitato
caenitatote
3
caenitato
caenitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
caenitare
caenitamini
future
PersonSingularPlural
2
caenitator
—
3
caenitator
caenitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
caenitatus
caenitati
Gen.
caenitati
caenitatorum
Dat.
caenitato
—
Acc.
caenitatum
caenitatos
Voc.
caenitate
caenitati
Abl.
caenitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
caenitata
caenitatae
Gen.
caenitatae
caenitatarum
Dat.
caenitatae
—
Acc.
caenitatam
caenitatas
Voc.
caenitata
caenitatae
Abl.
caenitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
caenitatum
caenitata
Gen.
caenitati
caenitatorum
Dat.
caenitato
—
Acc.
caenitatum
caenitata
Voc.
caenitatum
caenitata
Abl.
caenitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
caenitandus
—
Gen.
caenitandi
—
Dat.
caenitando
—
Acc.
caenitandum
—
Voc.
caenitande
—
Abl.
caenitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
caenitanda
—
Gen.
caenitandae
—
Dat.
caenitandae
—
Acc.
caenitandam
—
Voc.
caenitanda
—
Abl.
caenitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
caenitandum
—
Gen.
caenitandi
—
Dat.
caenitando
—
Acc.
caenitandum
—
Voc.
caenitandum
—
Abl.
caenitando
—

Supines

accusative: caenitatum; ablative: caenitatu

Examples

No examples found.