aberro, aberrare, aberravi, aberratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

stray, wander, deviate; go/be/do wrong; be unfaithful; escape; disagree (with);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aberroaberramus
2aberrasaberratis
3aberrataberrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaberrare
activeperfectaberravisse
passivepresentaberrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
aberra
aberrate
future
PersonSingularPlural
2
aberrato
aberratote
3
aberrato
aberranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
aberrare
aberramini
future
PersonSingularPlural
2
aberrator
—
3
aberrator
aberrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aberratus
aberrati
Gen.
aberrati
aberratorum
Dat.
aberrato
—
Acc.
aberratum
aberratos
Voc.
aberrate
aberrati
Abl.
aberrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aberrata
aberratae
Gen.
aberratae
aberratarum
Dat.
aberratae
—
Acc.
aberratam
aberratas
Voc.
aberrata
aberratae
Abl.
aberrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aberratum
aberrata
Gen.
aberrati
aberratorum
Dat.
aberrato
—
Acc.
aberratum
aberrata
Voc.
aberratum
aberrata
Abl.
aberrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aberrandus
—
Gen.
aberrandi
—
Dat.
aberrando
—
Acc.
aberrandum
—
Voc.
aberrande
—
Abl.
aberrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aberranda
—
Gen.
aberrandae
—
Dat.
aberrandae
—
Acc.
aberrandam
—
Voc.
aberranda
—
Abl.
aberranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aberrandum
—
Gen.
aberrandi
—
Dat.
aberrando
—
Acc.
aberrandum
—
Voc.
aberrandum
—
Abl.
aberrando
—

Supines

accusative: aberratum; ablative: aberratu

Examples

No examples found.