benevolens, benevolentis:
Common · Noun · 3rd declension · variant: 3rd
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
friend, well-wisher, kind-heart;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | benevolens | benevolentes |
| Gen. | benevolentis | benevolentium, benevolentum |
| Dat. | benevolenti | benevolentibus |
| Acc. | benevolentem, benevolentim | benevolentes |
| Voc. | benevolens | benevolentes |
| Abl. | benevolente, benevolenti | benevolentibus |
Examples
- T
Truculentus
Titus Maccius Plautus
"...censeam tam esse tristem posse. at pol ero benevolens visust suo. verum ego illum, quamquam violentust, spero inmutari..." - T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...edepol. CALL. Megaronides communis hoc meus et tuos benevolens commentust. CHARM. Quin conlaudo consilium et probo. LYS. Quid..." - T
Epidicus
Titus Maccius Plautus
"...Quia perire solus nolo, te cupio perire mecum, benevolens cum benevolente. TH. Abi in malam rem maxumam..." - T
Captivi
Titus Maccius Plautus
"...igitur erus es. E. Immo benevolens. vin te faciam fortunatum? HEG. Malim quam miserum quidem. E. Cedo manum..." - T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...PIST. Obsecro hercle loquere, quis is est. MNES. Benevolens vivit tibi. nam ni ita esset, tecum orarem..."