averrunco, averruncare, averruncavi, averruncatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

avert (something bad), ward off;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1averruncoaverruncamus
2averruncasaverruncatis
3averruncataverruncant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaverruncare
activeperfectaverruncavisse
passivepresentaverruncari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
averrunca
averruncate
future
PersonSingularPlural
2
averruncato
averruncatote
3
averruncato
averruncanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
averruncare
averruncamini
future
PersonSingularPlural
2
averruncator
—
3
averruncator
averruncantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
averruncatus
averruncati
Gen.
averruncati
averruncatorum
Dat.
averruncato
—
Acc.
averruncatum
averruncatos
Voc.
averruncate
averruncati
Abl.
averruncato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
averruncata
averruncatae
Gen.
averruncatae
averruncatarum
Dat.
averruncatae
—
Acc.
averruncatam
averruncatas
Voc.
averruncata
averruncatae
Abl.
averruncata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
averruncatum
averruncata
Gen.
averruncati
averruncatorum
Dat.
averruncato
—
Acc.
averruncatum
averruncata
Voc.
averruncatum
averruncata
Abl.
averruncato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
averruncandus
—
Gen.
averruncandi
—
Dat.
averruncando
—
Acc.
averruncandum
—
Voc.
averruncande
—
Abl.
averruncando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
averruncanda
—
Gen.
averruncandae
—
Dat.
averruncandae
—
Acc.
averruncandam
—
Voc.
averruncanda
—
Abl.
averruncanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
averruncandum
—
Gen.
averruncandi
—
Dat.
averruncando
—
Acc.
averruncandum
—
Voc.
averruncandum
—
Abl.
averruncando
—

Supines

accusative: averruncatum; ablative: averruncatu

Examples

No examples found.