argutator, argutatoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
one who uses over-smart arguments, wiseguy; sophist;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutator | argutatores |
| Gen. | argutatoris | argutatorum, argutatorium |
| Dat. | argutatori | argutatoribus |
| Acc. | argutatorem | argutatores |
| Voc. | argutator | argutatores |
| Abl. | argutatore | argutatoribus |
Examples
- T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...Nequiquam hercle es, nam nihil auri fero. nimis argute obrepsisti in eapse occasiuncula: postquam ego me aurum ferre..." - A
Liber XIII
Aulus Gellius
"...Praetoris edictum scripsit, multa posuit pariter lepide atque argute reperta. Sicuti hoc est, quod in quarto ad edictum..." - A
Liber VII
Aulus Gellius
"...fato trahuntur. Contra ea Chrysippus tenuiter multa et argute disserit; sed omnium fere, quae super ea re scripsit..." - A
Liber II
Aulus Gellius
"...longo perpetuoque aevo potiturum."10 Hoc sane Apollinaris argute. Sed aliud tamen est "longum aevum", aliud "perpetuum", neque..." - G
Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...ingenii elegantia, operum varietate monstrabilis. Scripsit mimiambos tenuiter argute venuste, atque in hoc genere eloquentissime; nullum est enim..."