arguto
arguto, argutare, argutavi, argutatus
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
babble, say childishly/foolishly;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | arguto | argutamus |
| 2 | argutas | argutatis |
| 3 | argutat | argutant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | argutare |
| active | perfect | argutavisse |
| passive | present | argutari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | arguta | argutate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | argutato | argutatote |
| 3 | argutato | argutanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | argutare | argutamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | argutator | — |
| 3 | argutator | argutantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutatus | argutati |
| Gen. | argutati | argutatorum |
| Dat. | argutato | — |
| Acc. | argutatum | argutatos |
| Voc. | argutate | argutati |
| Abl. | argutato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutata | argutatae |
| Gen. | argutatae | argutatarum |
| Dat. | argutatae | — |
| Acc. | argutatam | argutatas |
| Voc. | argutata | argutatae |
| Abl. | argutata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutatum | argutata |
| Gen. | argutati | argutatorum |
| Dat. | argutato | — |
| Acc. | argutatum | argutata |
| Voc. | argutatum | argutata |
| Abl. | argutato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutandus | — |
| Gen. | argutandi | — |
| Dat. | argutando | — |
| Acc. | argutandum | — |
| Voc. | argutande | — |
| Abl. | argutando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutanda | — |
| Gen. | argutandae | — |
| Dat. | argutandae | — |
| Acc. | argutandam | — |
| Voc. | argutanda | — |
| Abl. | argutanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutandum | — |
| Gen. | argutandi | — |
| Dat. | argutando | — |
| Acc. | argutandum | — |
| Voc. | argutandum | — |
| Abl. | argutando | — |
Supines
accusative: argutatum; ablative: argutatu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
Liber VI
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...populus subiti Caesaris ora uidet. Nolo quot arguto dedit exorata Catullo Lesbia: pauca cupit qui numerare potest. Septem..."Liber IX
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...avus. nunc sturnos inopes fringillorumque querelas audit et arguto passere vernat ager; inde salutatus picae respondet arator, hinc..."Liber XI
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...laxa est equitis quam culus aeni, quam celer arguto qui sonat aere trochus, quam rota transmisso totiens inpacta..."- P
Liber I
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Georgics
"...faces inspicat acuto. interea longum cantu solata laborem arguto coniunx percurrit pectine telas, aut dulcis musti Volcano decoquit..." - P
Ecloga IX
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Ecologues
"...adhuc Vario uideor nec dicere Cinna digna, sed argutos inter strepere anser olores. Moeris Id quidem..." - P
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...tectisque superbis urit odoratam nocturna in lumina cedrum arguto tenuis percurrens pectine telas. hinc exaudiri gemitus iraeque leonum..." - P
Ars Amatoria I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...fora conveniunt (quis credere possit?) amori: Flammaque in arguto saepe reperta foro: Subdita qua Veneris facto de marmore..." - P
Amores III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...artissima forma. longa decensque fuit — longa decensque manet. argutos habuit — radiant ut sidus ocelli, per quos mentita..."
