arguto, argutare, argutavi, argutatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
babble, say childishly/foolishly;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | arguto | argutamus |
| 2 | argutas | argutatis |
| 3 | argutat | argutant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | argutare |
| active | perfect | argutavisse |
| passive | present | argutari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | arguta | argutate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | argutato | argutatote |
| 3 | argutato | argutanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | argutare | argutamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | argutator | — |
| 3 | argutator | argutantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutatus | argutati |
| Gen. | argutati | argutatorum |
| Dat. | argutato | — |
| Acc. | argutatum | argutatos |
| Voc. | argutate | argutati |
| Abl. | argutato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutata | argutatae |
| Gen. | argutatae | argutatarum |
| Dat. | argutatae | — |
| Acc. | argutatam | argutatas |
| Voc. | argutata | argutatae |
| Abl. | argutata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutatum | argutata |
| Gen. | argutati | argutatorum |
| Dat. | argutato | — |
| Acc. | argutatum | argutata |
| Voc. | argutatum | argutata |
| Abl. | argutato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutandus | — |
| Gen. | argutandi | — |
| Dat. | argutando | — |
| Acc. | argutandum | — |
| Voc. | argutande | — |
| Abl. | argutando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutanda | — |
| Gen. | argutandae | — |
| Dat. | argutandae | — |
| Acc. | argutandam | — |
| Voc. | argutanda | — |
| Abl. | argutanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | argutandum | — |
| Gen. | argutandi | — |
| Dat. | argutando | — |
| Acc. | argutandum | — |
| Voc. | argutandum | — |
| Abl. | argutando | — |
Supines
accusative: argutatum; ablative: argutatu
Examples
Liber XIII
Aulus Gellius
"...vocabulum P. Nigidius, homo inpense doctus, non minus arguto subtilique etymoi interpretatur: "Frater" inquit "est dictus quasi "fere..."Liber XI
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...laxa est equitis quam culus aeni, quam celer arguto qui sonat aere trochus, quam rota transmisso totiens inpacta..."Liber IX
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...avus. nunc sturnos inopes fringillorumque querelas audit et arguto passere vernat ager; inde salutatus picae respondet arator, hinc..."Liber VI
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...populus subiti Caesaris ora uidet. Nolo quot arguto dedit exorata Catullo Lesbia: pauca cupit qui numerare potest. Septem..."Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...tectisque superbis urit odoratam nocturna in lumina cedrum arguto tenuis percurrens pectine telas. hinc exaudiri gemitus iraeque leonum..."Ecloga IX
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Ecologues
"...adhuc Vario uideor nec dicere Cinna digna, sed argutos inter strepere anser olores. Moeris Id quidem..."Liber I
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Georgics
"...faces inspicat acuto. interea longum cantu solata laborem arguto coniunx percurrit pectine telas, aut dulcis musti Volcano decoquit..."Amores III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...artissima forma. longa decensque fuit — longa decensque manet. argutos habuit — radiant ut sidus ocelli, per quos mentita..."
