arbitrator, arbitratoris:
Masculine · Noun · 3rd declension · variant: 1st
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
- Field:
- Government
master, ruler, lord (Pentapylon Jovis arbitratoris - place in Rome 10th);
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | arbitrator | arbitratores |
| Gen. | arbitratoris | arbitratorum, arbitratorium |
| Dat. | arbitratori | arbitratoribus |
| Acc. | arbitratorem | arbitratores |
| Voc. | arbitrator | arbitratores |
| Abl. | arbitratore | arbitratoribus |
Examples
- T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...potius harum mihi artem expetessam, utram aetati agundae arbitrer firmiorem: amorin med an rei opsequi potius..." - T
Stichus
Titus Maccius Plautus
"...Animum inducam, ut istuc verum te elocutum esse arbitrer. PIN. Munditias volo fieri. ecferte huc scopas simulque harundinem..." - T
Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...meum, ne malitiose factum id esse aps te arbitrer. ignoscam tibi istuc. Scel. At tibi di faciant bene..." - M
Liber Primus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...quaerimus, non quo ignorare vos arbitrer, sed ut ratione et via procedat oratio. quaerimus igitur, quid sit extremum..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...inveniam, magis ut belli Gallici causa dictatorem creatum arbitrer inclinat animus. Eo certe anno Galli ad tertium lapidem..."