-, -, conlibui, conlibitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Impersonal

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

it pleases/is very agreeable; (IMPERS PERFDEF perfect form has present sense);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conlibuiconlibuimus
2conlibuisticonlibuistis
3conlibuitconlibuerunt, conlibuere

Infinitives

VoiceTenseForms
activeperfectconlibuisse

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conlibitus
conlibiti
Gen.
conlibiti
conlibitorum
Dat.
conlibito
—
Acc.
conlibitum
conlibitos
Voc.
conlibite
conlibiti
Abl.
conlibito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conlibita
conlibitae
Gen.
conlibitae
conlibitarum
Dat.
conlibitae
—
Acc.
conlibitam
conlibitas
Voc.
conlibita
conlibitae
Abl.
conlibita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conlibitum
conlibita
Gen.
conlibiti
conlibitorum
Dat.
conlibito
—
Acc.
conlibitum
conlibita
Voc.
conlibitum
conlibita
Abl.
conlibito
—

Supines

accusative: conlibitum; ablative: conlibitu

Examples

No examples found.