supplico
supplico, supplicare, supplicavi, supplicatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
pray, supplicate; humbly beseech;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | supplico | supplicamus |
| 2 | supplicas | supplicatis |
| 3 | supplicat | supplicant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | supplicare |
| active | perfect | supplicavisse |
| passive | present | supplicari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | supplica | supplicate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | supplicato | supplicatote |
| 3 | supplicato | supplicanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | supplicare | supplicamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | supplicator | — |
| 3 | supplicator | supplicantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | supplicatus | supplicati |
| Gen. | supplicati | supplicatorum |
| Dat. | supplicato | — |
| Acc. | supplicatum | supplicatos |
| Voc. | supplicate | supplicati |
| Abl. | supplicato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | supplicata | supplicatae |
| Gen. | supplicatae | supplicatarum |
| Dat. | supplicatae | — |
| Acc. | supplicatam | supplicatas |
| Voc. | supplicata | supplicatae |
| Abl. | supplicata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | supplicatum | supplicata |
| Gen. | supplicati | supplicatorum |
| Dat. | supplicato | — |
| Acc. | supplicatum | supplicata |
| Voc. | supplicatum | supplicata |
| Abl. | supplicato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | supplicandus | — |
| Gen. | supplicandi | — |
| Dat. | supplicando | — |
| Acc. | supplicandum | — |
| Voc. | supplicande | — |
| Abl. | supplicando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | supplicanda | — |
| Gen. | supplicandae | — |
| Dat. | supplicandae | — |
| Acc. | supplicandam | — |
| Voc. | supplicanda | — |
| Abl. | supplicanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | supplicandum | — |
| Gen. | supplicandi | — |
| Dat. | supplicando | — |
| Acc. | supplicandum | — |
| Voc. | supplicandum | — |
| Abl. | supplicando | — |
Supines
accusative: supplicatum; ablative: supplicatu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...mihi sit morae. domist: non metuo nec quoiquam supplico, dum quidem hoc valebit pectus perfidia meum. abi intro..." - T
Epidicus
Titus Maccius Plautus
"...domo apsum, num oculis concessi tuis? >* * * nec tibi supplico. vincire vis? em, ostendo manus; tu habes lora..." - A
Liber VII
Aulus Gellius
"...dicitur, quod significat "valde precor" et "oro" et "supplico", in quo "de" praepositio ad augendum et cumulandum valet..." - G
Liber II
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...referre gratiam possum. Itaque prenso amicos, supplico, ambio, domos stationesque circumeo, quantumque vel auctoritate vel gratia valeam, precibus..."
