succenturio, succenturiare, succenturiavi, succenturiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

substitute; place in reserve;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1succenturiosuccenturiamus
2succenturiassuccenturiatis
3succenturiatsuccenturiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsuccenturiare
activeperfectsuccenturiavisse
passivepresentsuccenturiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
succenturia
succenturiate
future
PersonSingularPlural
2
succenturiato
succenturiatote
3
succenturiato
succenturianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
succenturiare
succenturiamini
future
PersonSingularPlural
2
succenturiator
—
3
succenturiator
succenturiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
succenturiatus
succenturiati
Gen.
succenturiati
succenturiatorum
Dat.
succenturiato
—
Acc.
succenturiatum
succenturiatos
Voc.
succenturiate
succenturiati
Abl.
succenturiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
succenturiata
succenturiatae
Gen.
succenturiatae
succenturiatarum
Dat.
succenturiatae
—
Acc.
succenturiatam
succenturiatas
Voc.
succenturiata
succenturiatae
Abl.
succenturiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
succenturiatum
succenturiata
Gen.
succenturiati
succenturiatorum
Dat.
succenturiato
—
Acc.
succenturiatum
succenturiata
Voc.
succenturiatum
succenturiata
Abl.
succenturiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
succenturiandus
—
Gen.
succenturiandi
—
Dat.
succenturiando
—
Acc.
succenturiandum
—
Voc.
succenturiande
—
Abl.
succenturiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
succenturianda
—
Gen.
succenturiandae
—
Dat.
succenturiandae
—
Acc.
succenturiandam
—
Voc.
succenturianda
—
Abl.
succenturianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
succenturiandum
—
Gen.
succenturiandi
—
Dat.
succenturiando
—
Acc.
succenturiandum
—
Voc.
succenturiandum
—
Abl.
succenturiando
—

Supines

accusative: succenturiatum; ablative: succenturiatu

Examples

No examples found.