sponso, sponsare, sponsavi, sponsatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

become betrothed/engaged to marry (woman); espouse, affiance (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1sponsosponsamus
2sponsassponsatis
3sponsatsponsant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsponsare
activeperfectsponsavisse
passivepresentsponsari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
sponsa
sponsate
future
PersonSingularPlural
2
sponsato
sponsatote
3
sponsato
sponsanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
sponsare
sponsamini
future
PersonSingularPlural
2
sponsator
—
3
sponsator
sponsantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
sponsatus
sponsati
Gen.
sponsati
sponsatorum
Dat.
sponsato
—
Acc.
sponsatum
sponsatos
Voc.
sponsate
sponsati
Abl.
sponsato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
sponsata
sponsatae
Gen.
sponsatae
sponsatarum
Dat.
sponsatae
—
Acc.
sponsatam
sponsatas
Voc.
sponsata
sponsatae
Abl.
sponsata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
sponsatum
sponsata
Gen.
sponsati
sponsatorum
Dat.
sponsato
—
Acc.
sponsatum
sponsata
Voc.
sponsatum
sponsata
Abl.
sponsato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
sponsandus
—
Gen.
sponsandi
—
Dat.
sponsando
—
Acc.
sponsandum
—
Voc.
sponsande
—
Abl.
sponsando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
sponsanda
—
Gen.
sponsandae
—
Dat.
sponsandae
—
Acc.
sponsandam
—
Voc.
sponsanda
—
Abl.
sponsanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
sponsandum
—
Gen.
sponsandi
—
Dat.
sponsando
—
Acc.
sponsandum
—
Voc.
sponsandum
—
Abl.
sponsando
—

Supines

accusative: sponsatum; ablative: sponsatu