repugnantia, repugnantiae:
Feminine · Noun · 1st declension · variant: 1st
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Medieval
resistance, opposition; contradiction; repugnance;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | repugnantia | repugnantiae |
| Gen. | repugnantiae | repugnantiarum |
| Dat. | repugnantiae | repugnantiis |
| Acc. | repugnantiam | repugnantias |
| Voc. | repugnantia | repugnantiae |
| Abl. | repugnantia | repugnantiis |
Examples
- L
Liber VI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from QUAESTIONES NATURALES
"...ipse in obuia incurrit exitum quaerens ac diuellit repugnantia, donec per angustum aut nactus est uiam exeundi..." - M
Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...quidem, ne qua contraria aut repugnantia in narratione dicamus? Si cui praecipiendum est, is reliqua frustra docetur, etiam..." - M
Liber Quintus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...quin et Stoici conveniente sibi dicant et vos repugnantia. Theophrasti igitur, inquit, tibi liber ille placet de beata..."