renuto, renutare, renutavi, renutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

refuse; decline;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1renutorenutamus
2renutasrenutatis
3renutatrenutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrenutare
activeperfectrenutavisse
passivepresentrenutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
renuta
renutate
future
PersonSingularPlural
2
renutato
renutatote
3
renutato
renutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
renutare
renutamini
future
PersonSingularPlural
2
renutator
—
3
renutator
renutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
renutatus
renutati
Gen.
renutati
renutatorum
Dat.
renutato
—
Acc.
renutatum
renutatos
Voc.
renutate
renutati
Abl.
renutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
renutata
renutatae
Gen.
renutatae
renutatarum
Dat.
renutatae
—
Acc.
renutatam
renutatas
Voc.
renutata
renutatae
Abl.
renutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
renutatum
renutata
Gen.
renutati
renutatorum
Dat.
renutato
—
Acc.
renutatum
renutata
Voc.
renutatum
renutata
Abl.
renutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
renutandus
—
Gen.
renutandi
—
Dat.
renutando
—
Acc.
renutandum
—
Voc.
renutande
—
Abl.
renutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
renutanda
—
Gen.
renutandae
—
Dat.
renutandae
—
Acc.
renutandam
—
Voc.
renutanda
—
Abl.
renutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
renutandum
—
Gen.
renutandi
—
Dat.
renutando
—
Acc.
renutandum
—
Voc.
renutandum
—
Abl.
renutando
—

Supines

accusative: renutatum; ablative: renutatu

Examples

No examples found.