recurvo, recurvare, recurvavi, recurvatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st
- Frequency:
- Lesser
bend back;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | recurvo | recurvamus |
| 2 | recurvas | recurvatis |
| 3 | recurvat | recurvant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | recurvare |
| active | perfect | recurvavisse |
| passive | present | recurvari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | recurva | recurvate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | recurvato | recurvatote |
| 3 | recurvato | recurvanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | recurvare | recurvamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | recurvator | — |
| 3 | recurvator | recurvantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | recurvatus | recurvati |
| Gen. | recurvati | recurvatorum |
| Dat. | recurvato | — |
| Acc. | recurvatum | recurvatos |
| Voc. | recurvate | recurvati |
| Abl. | recurvato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | recurvata | recurvatae |
| Gen. | recurvatae | recurvatarum |
| Dat. | recurvatae | — |
| Acc. | recurvatam | recurvatas |
| Voc. | recurvata | recurvatae |
| Abl. | recurvata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | recurvatum | recurvata |
| Gen. | recurvati | recurvatorum |
| Dat. | recurvato | — |
| Acc. | recurvatum | recurvata |
| Voc. | recurvatum | recurvata |
| Abl. | recurvato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | recurvandus | — |
| Gen. | recurvandi | — |
| Dat. | recurvando | — |
| Acc. | recurvandum | — |
| Voc. | recurvande | — |
| Abl. | recurvando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | recurvanda | — |
| Gen. | recurvandae | — |
| Dat. | recurvandae | — |
| Acc. | recurvandam | — |
| Voc. | recurvanda | — |
| Abl. | recurvanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | recurvandum | — |
| Gen. | recurvandi | — |
| Dat. | recurvando | — |
| Acc. | recurvandum | — |
| Voc. | recurvandum | — |
| Abl. | recurvando | — |
Supines
accusative: recurvatum; ablative: recurvatu
Examples
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...culmine summo pastorale canit signum cornuque recurvo Tartaream intendit vocem, qua protinus omne contremuit nemus et silvae insonuere..."Metamorphoses III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...geminaque ope currere temptant: inpediunt hederae remos nexuque recurvo serpunt et gravidis distinguunt vela corymbis. ipse racemiferis frontem..."Amores III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...porcus hara, duxque gregis cornu per tempora dura recurvo. invisa est dominae sola capella deae; illius indicio silvis..."
