recurvo, recurvare, recurvavi, recurvatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

bend back;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1recurvorecurvamus
2recurvasrecurvatis
3recurvatrecurvant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentrecurvare
activeperfectrecurvavisse
passivepresentrecurvari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
recurva
recurvate
future
PersonSingularPlural
2
recurvato
recurvatote
3
recurvato
recurvanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
recurvare
recurvamini
future
PersonSingularPlural
2
recurvator
—
3
recurvator
recurvantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
recurvatus
recurvati
Gen.
recurvati
recurvatorum
Dat.
recurvato
—
Acc.
recurvatum
recurvatos
Voc.
recurvate
recurvati
Abl.
recurvato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
recurvata
recurvatae
Gen.
recurvatae
recurvatarum
Dat.
recurvatae
—
Acc.
recurvatam
recurvatas
Voc.
recurvata
recurvatae
Abl.
recurvata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
recurvatum
recurvata
Gen.
recurvati
recurvatorum
Dat.
recurvato
—
Acc.
recurvatum
recurvata
Voc.
recurvatum
recurvata
Abl.
recurvato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
recurvandus
—
Gen.
recurvandi
—
Dat.
recurvando
—
Acc.
recurvandum
—
Voc.
recurvande
—
Abl.
recurvando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
recurvanda
—
Gen.
recurvandae
—
Dat.
recurvandae
—
Acc.
recurvandam
—
Voc.
recurvanda
—
Abl.
recurvanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
recurvandum
—
Gen.
recurvandi
—
Dat.
recurvando
—
Acc.
recurvandum
—
Voc.
recurvandum
—
Abl.
recurvando
—

Supines

accusative: recurvatum; ablative: recurvatu