pronuba, pronubae:
Feminine · Noun · 1st declension · variant: 1st
- Frequency:
- Lesser
married woman who conducted the bride to the bridal chamber;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | pronuba | pronubae |
| Gen. | pronubae | pronubarum |
| Dat. | pronubae | pronubis |
| Acc. | pronubam | pronubas |
| Voc. | pronuba | pronubae |
| Abl. | pronuba | pronubis |
Examples
- M
Liber VIII
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...coniunx et nulli laeta marito.bis nocui mundo: me pronuba ducit Erinys 90Crassorumque umbrae, deuotaque manibus illisAssyrios in castra..." - P
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...Rutulo dotabere, virgo, et Bellona manet te pronuba. nec face tantum Cisseis praegnas ignis enixa iugalis; quin idem..." - P
Aeneid IV
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...Troianus eandem deveniunt. prima et Tellus et pronuba Iuno dant signum; fulsere ignes et conscius aether conubiis summoque..." - P
Metamorphoses IX
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...Ianthe— nec mihi continget: mediis sitiemus in undis. pronuba quid Iuno, quid ad haec, Hymenaee, venitis sacra, quibus..." - P
Metamorphoses VI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...magno ducentem forte Gradivo conubio Procnes iunxit; non pronuba Iuno, non Hymenaeus adest, non illi Gratia lecto: Eumenides..."
