ammonefacio, ammonefacere, ammonefeci, ammonefactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

admonish; warn; urge; call to duty;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ammonefacioammonefacimus
2ammonefacisammonefacitis
3ammonefacitammonefaciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentammonefacere
activeperfectammonefecisse
passivepresentammonefaci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ammoneface, ammonefac
ammonefacite
future
PersonSingularPlural
2
ammonefacito
ammonefacitote
3
ammonefacito
ammonefacunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
ammonefacere
ammonefacimini
future
PersonSingularPlural
2
ammonefacitor
—
3
ammonefacitor
ammonefacuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
ammonefactus
ammonefacti
Gen.
ammonefacti
ammonefactorum
Dat.
ammonefacto
—
Acc.
ammonefactum
ammonefactos
Voc.
ammonefacte
ammonefacti
Abl.
ammonefacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
ammonefacta
ammonefactae
Gen.
ammonefactae
ammonefactarum
Dat.
ammonefactae
—
Acc.
ammonefactam
ammonefactas
Voc.
ammonefacta
ammonefactae
Abl.
ammonefacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
ammonefactum
ammonefacta
Gen.
ammonefacti
ammonefactorum
Dat.
ammonefacto
—
Acc.
ammonefactum
ammonefacta
Voc.
ammonefactum
ammonefacta
Abl.
ammonefacto
—

Supines

accusative: ammonefactum; ablative: ammonefactu

Examples

No examples found.