obstinatus, obstinata, obstinatum:
Adjective · 1st declension · variant: 1st · comparison: positive
- Frequency:
- Lesser
firm, resolved, resolute; obstinate;
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | obstinatus | obstinati |
| Gen. | obstinati | obstinatorum |
| Dat. | obstinato | — |
| Acc. | obstinatum | obstinatos |
| Voc. | obstinate | obstinati |
| Abl. | obstinato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | obstinata | obstinatae |
| Gen. | obstinatae | obstinatarum |
| Dat. | obstinatae | — |
| Acc. | obstinatam | obstinatas |
| Voc. | obstinata | obstinatae |
| Abl. | obstinata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | obstinatum | obstinata |
| Gen. | obstinati | obstinatorum |
| Dat. | obstinato | — |
| Acc. | obstinatum | obstinata |
| Voc. | obstinatum | obstinata |
| Abl. | obstinato | — |
Examples
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...etiam Romae infamem suam cunctationem esse, obstinatus tamen tenore eodem consiliorum aestatis reliquum extraxit, ut Hannibal destitutus..."Liber II
Titus Livius (Livy)
"...obiecto cuncta scuto haesissent, neque ille minus obstinatus ingenti pontem obtineret gradu, iam impetu conabantur detrudere virum..."
