irrito, irritare, irritavi, irritatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st
- Frequency:
- Lesser
excite; exasperate, provoke, aggravate, annoy, irritate;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | irrito | irritamus |
| 2 | irritas | irritatis |
| 3 | irritat | irritant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | irritare |
| active | perfect | irritavisse |
| passive | present | irritari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | irrita | irritate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | irritato | irritatote |
| 3 | irritato | irritanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | irritare | irritamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | irritator | — |
| 3 | irritator | irritantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | irritatus | irritati |
| Gen. | irritati | irritatorum |
| Dat. | irritato | — |
| Acc. | irritatum | irritatos |
| Voc. | irritate | irritati |
| Abl. | irritato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | irritata | irritatae |
| Gen. | irritatae | irritatarum |
| Dat. | irritatae | — |
| Acc. | irritatam | irritatas |
| Voc. | irritata | irritatae |
| Abl. | irritata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | irritatum | irritata |
| Gen. | irritati | irritatorum |
| Dat. | irritato | — |
| Acc. | irritatum | irritata |
| Voc. | irritatum | irritata |
| Abl. | irritato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | irritandus | — |
| Gen. | irritandi | — |
| Dat. | irritando | — |
| Acc. | irritandum | — |
| Voc. | irritande | — |
| Abl. | irritando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | irritanda | — |
| Gen. | irritandae | — |
| Dat. | irritandae | — |
| Acc. | irritandam | — |
| Voc. | irritanda | — |
| Abl. | irritanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | irritandum | — |
| Gen. | irritandi | — |
| Dat. | irritando | — |
| Acc. | irritandum | — |
| Voc. | irritandum | — |
| Abl. | irritando | — |
Supines
accusative: irritatum; ablative: irritatu
Examples
Appendix Perottina
Gaius Phaedrus
"...montes agenssaxum labore summo, quod de uerticesudore semper irrito reuoluitur,ostendit hominum sine fine [esse] miserias.Quod stans..."Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...loco] ferro ignique gesta res; ab duobus irrito incepto, cum temptassent magis quam inissent certamen, Aetoli abscesserunt; atrox..."Liber XXXVII
Titus Livius (Livy)
"...Italiam cognouit, cum ipse ab Epheso tempestate repulsus irrito incepto Samum reuertisset, turpe ratus temptata frustra Patara esse..."Liber XXXVI
Titus Livius (Livy)
"...temere subeuntes uallum transfixi sunt; et aut incepto irrito recessissent aut plures cecidissent, ni M. Porcius ab iugo..."
