interimo, interimere, interimi, interemptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

do away with; kill, cut off from life; extinguish; put an end to, destroy;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interimointerimimus
2interimisinterimitis
3interimitinterimunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinterimere
activeperfectinterimisse
passivepresentinterimi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
interime
interimite
future
PersonSingularPlural
2
interimito
interimitote
3
interimito
interimunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
interimere
interimimini
future
PersonSingularPlural
2
interimitor
—
3
interimitor
interimuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interemptus
interempti
Gen.
interempti
interemptorum
Dat.
interempto
—
Acc.
interemptum
interemptos
Voc.
interempte
interempti
Abl.
interempto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interempta
interemptae
Gen.
interemptae
interemptarum
Dat.
interemptae
—
Acc.
interemptam
interemptas
Voc.
interempta
interemptae
Abl.
interempta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interemptum
interempta
Gen.
interempti
interemptorum
Dat.
interempto
—
Acc.
interemptum
interempta
Voc.
interemptum
interempta
Abl.
interempto
—

Supines

accusative: interemptum; ablative: interemptu

Examples

No examples found.