insolo, insolare, insolavi, insolatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

place in the sun;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1insoloinsolamus
2insolasinsolatis
3insolatinsolant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinsolare
activeperfectinsolavisse
passivepresentinsolari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
insola
insolate
future
PersonSingularPlural
2
insolato
insolatote
3
insolato
insolanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
insolare
insolamini
future
PersonSingularPlural
2
insolator
—
3
insolator
insolantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
insolatus
insolati
Gen.
insolati
insolatorum
Dat.
insolato
—
Acc.
insolatum
insolatos
Voc.
insolate
insolati
Abl.
insolato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
insolata
insolatae
Gen.
insolatae
insolatarum
Dat.
insolatae
—
Acc.
insolatam
insolatas
Voc.
insolata
insolatae
Abl.
insolata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
insolatum
insolata
Gen.
insolati
insolatorum
Dat.
insolato
—
Acc.
insolatum
insolata
Voc.
insolatum
insolata
Abl.
insolato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
insolandus
—
Gen.
insolandi
—
Dat.
insolando
—
Acc.
insolandum
—
Voc.
insolande
—
Abl.
insolando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
insolanda
—
Gen.
insolandae
—
Dat.
insolandae
—
Acc.
insolandam
—
Voc.
insolanda
—
Abl.
insolanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
insolandum
—
Gen.
insolandi
—
Dat.
insolando
—
Acc.
insolandum
—
Voc.
insolandum
—
Abl.
insolando
—

Supines

accusative: insolatum; ablative: insolatu

Examples

No examples found.