insimulo, insimulare, insimulavi, insimulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

accuse, charge; allege;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1insimuloinsimulamus
2insimulasinsimulatis
3insimulatinsimulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinsimulare
activeperfectinsimulavisse
passivepresentinsimulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
insimula
insimulate
future
PersonSingularPlural
2
insimulato
insimulatote
3
insimulato
insimulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
insimulare
insimulamini
future
PersonSingularPlural
2
insimulator
—
3
insimulator
insimulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
insimulatus
insimulati
Gen.
insimulati
insimulatorum
Dat.
insimulato
—
Acc.
insimulatum
insimulatos
Voc.
insimulate
insimulati
Abl.
insimulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
insimulata
insimulatae
Gen.
insimulatae
insimulatarum
Dat.
insimulatae
—
Acc.
insimulatam
insimulatas
Voc.
insimulata
insimulatae
Abl.
insimulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
insimulatum
insimulata
Gen.
insimulati
insimulatorum
Dat.
insimulato
—
Acc.
insimulatum
insimulata
Voc.
insimulatum
insimulata
Abl.
insimulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
insimulandus
—
Gen.
insimulandi
—
Dat.
insimulando
—
Acc.
insimulandum
—
Voc.
insimulande
—
Abl.
insimulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
insimulanda
—
Gen.
insimulandae
—
Dat.
insimulandae
—
Acc.
insimulandam
—
Voc.
insimulanda
—
Abl.
insimulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
insimulandum
—
Gen.
insimulandi
—
Dat.
insimulando
—
Acc.
insimulandum
—
Voc.
insimulandum
—
Abl.
insimulando
—

Supines

accusative: insimulatum; ablative: insimulatu

Examples

No examples found.