inquieto, inquietare, inquietavi, inquietatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

disturb, trouble, molest, harass; press legal claim against; fidget, twiddle;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inquietoinquietamus
2inquietasinquietatis
3inquietatinquietant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinquietare
activeperfectinquietavisse
passivepresentinquietari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inquieta
inquietate
future
PersonSingularPlural
2
inquietato
inquietatote
3
inquietato
inquietanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inquietare
inquietamini
future
PersonSingularPlural
2
inquietator
—
3
inquietator
inquietantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inquietatus
inquietati
Gen.
inquietati
inquietatorum
Dat.
inquietato
—
Acc.
inquietatum
inquietatos
Voc.
inquietate
inquietati
Abl.
inquietato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inquietata
inquietatae
Gen.
inquietatae
inquietatarum
Dat.
inquietatae
—
Acc.
inquietatam
inquietatas
Voc.
inquietata
inquietatae
Abl.
inquietata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inquietatum
inquietata
Gen.
inquietati
inquietatorum
Dat.
inquietato
—
Acc.
inquietatum
inquietata
Voc.
inquietatum
inquietata
Abl.
inquietato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inquietandus
—
Gen.
inquietandi
—
Dat.
inquietando
—
Acc.
inquietandum
—
Voc.
inquietande
—
Abl.
inquietando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inquietanda
—
Gen.
inquietandae
—
Dat.
inquietandae
—
Acc.
inquietandam
—
Voc.
inquietanda
—
Abl.
inquietanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inquietandum
—
Gen.
inquietandi
—
Dat.
inquietando
—
Acc.
inquietandum
—
Voc.
inquietandum
—
Abl.
inquietando
—

Supines

accusative: inquietatum; ablative: inquietatu