innoco, innocare, innocavi, innocatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Agriculture

harrow in;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1innocoinnocamus
2innocasinnocatis
3innocatinnocant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinnocare
activeperfectinnocavisse
passivepresentinnocari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
innoca
innocate
future
PersonSingularPlural
2
innocato
innocatote
3
innocato
innocanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
innocare
innocamini
future
PersonSingularPlural
2
innocator
—
3
innocator
innocantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
innocatus
innocati
Gen.
innocati
innocatorum
Dat.
innocato
—
Acc.
innocatum
innocatos
Voc.
innocate
innocati
Abl.
innocato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
innocata
innocatae
Gen.
innocatae
innocatarum
Dat.
innocatae
—
Acc.
innocatam
innocatas
Voc.
innocata
innocatae
Abl.
innocata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
innocatum
innocata
Gen.
innocati
innocatorum
Dat.
innocato
—
Acc.
innocatum
innocata
Voc.
innocatum
innocata
Abl.
innocato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
innocandus
—
Gen.
innocandi
—
Dat.
innocando
—
Acc.
innocandum
—
Voc.
innocande
—
Abl.
innocando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
innocanda
—
Gen.
innocandae
—
Dat.
innocandae
—
Acc.
innocandam
—
Voc.
innocanda
—
Abl.
innocanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
innocandum
—
Gen.
innocandi
—
Dat.
innocando
—
Acc.
innocandum
—
Voc.
innocandum
—
Abl.
innocando
—

Supines

accusative: innocatum; ablative: innocatu

Examples

No examples found.